شعری از اصغر آهنی(دوست عزیز من در دانشگاه تربیت معلم تهران)

خدايا چرا ما را کس نيست

چرا کس با ما نيست

چرا حتي کرکسان را خيالي نيست

چرا آرزويي جز تباهي نيست

چرا دعايي جز نفرين برما نيست

چرا خورشيد را جز شبانگاهان نمي بينم

چرا اميدي جز مرگ وصدايي جز سکوت از ما نمي خيزد

چرا اشک ما را کس نمي بيند

چرا بودن با نبودن همصداست

چرا قفس را دري نيست

شايد مشکل از گيتار ماست

شايد از آهنگ ماست

شايد اين دست خداست

شايد هم دست بندهاست

شايد هم مشکلي نيست

پس مشکل چيست